Από το γενικό στο συγκεκριμένο!

Να περάσουμε από το γενικό στο συγκεκριμένο! Το ξαναγράφω. Όσο απομακρυνόμαστε από τον τόπο και τον χρόνο της κάθε φορά παραγόμενης υπεραξίας, τόσο πιο εξωφρενικές οικονομικές θεωρίες και τόσο πιο εξωφρενικά φορολογικά συστήματα ανακαλύπτουμε και δυστυχώς εφαρμόζουμε.

Η ΔΕΗ των Φαρσάλων και ο Βαρουφάκης!

Στο Θεσσαλικό κάμπο, κοντά στα Φάρσαλα νομίζω, το 48 π.Χ. διεξήχθη μια από τις κρισιμότερες μάχες της Ρωμαϊκής ιστορίας, όπου αναμετρήθηκαν δύο από τις μεγαλύτερες στρατιωτικές προσωπικότητες της αρχαίας Ρώμης, ο Πομπήιος ο Μέγας και ο Ιούλιος Καίσαρας. Η εν λόγω μάχη ήταν αυτή που θα αναδείκνυε ποιός εκ των δύο θα κυβερνούσε το Ρωμαϊκό κόσμο. Αλλά ας επανέλθουμε στο θέμα μας.

Τα τέσσερα χέρια!

Πρέπει να πούμε, ότι μέχρι σήμερα κανείς δεν εξέτασε, δεν επεσήμανε, δεν φωτογράφισε αυτή τη θεατρική πράξη πάνω στο σανίδι της ιστορίας, κατά την οποία η ιδιοκτησία των μέσων παραγωγής αλλάζει χέρια. Σε όλες τις επιτυχημένες επαναστάσεις, η φωτογραφία δείχνει τέσσερα χέρια. Δύο χέρια που την παραδίδουν (θέλοντας και μη) και δύο χέρια που την αποσπούν. Τέσσερα ζωντανά χέρια δηλαδή.

Ο δικός μου "οικίσκος" αξιολόγησης

Περνάω κατ' ευθείαν στο θέμα. Από τα εκατοντάδες στατιστικά στοιχεία, οποιασδήποτε Οικονομίας, εξετάζω μόνο τρία:

Τι του λέμε του Κινέζου;

Απέραντη η φιλολογία γύρω από το ρόλο του νομίσματος, του εθνικού νομίσματος ειδικότερα ή ακόμη πιο συγκεκριμένα, του μονοπωλίου της έκδοσης του χρήματος, όχι από το κράτος αλλά από ιδιώτες, π.χ. της FED. Πολύ καλά! Ας υποθέσουμε ότι σήμερα ένας Κινέζος πουλάει στις ΗΠΑ ένα τόνο χαλκό αξίας 5 χιλιάδων Δολαρίων ΗΠΑ.

Η απομυθοποίηση του νομίσματος

Έπρεπε να περάσουν πάρα πολλά χρόνια, μερικές δεκαετίες, από την ημέρα της Μεγάλης Οκτωβριανής Επανάστασης του 1917, για να εντοπίσουμε ένα μικρό λάθος, μια ασήμαντη λεπτομέρεια της Σοσιαλιστικής Οικονομίας, έτσι όπως εφαρμόστηκε στις πρώην Σοσιαλιστικές χώρες, μιας ασήμαντης λεπτομέρειας που συνετέλεσε, που στοίχισε πιο σωστά την κατάρρευση ενός ολόκληρου κόσμου. Περί τίνος πρόκειται;

Να ζει κανείς (με το Ευρώ) ή να μη ζει; Ιδού η απορία. (παράφραση του Αμλετ)

Ερώτηση: -Αλήθεια τι είναι σε τελική ανάλυση ένα νόμισμα; Απάντηση: -Τίποτε λιγότερο και τίποτε περισσότερο από μια γραπτή υπόσχεση! Μια υπόσχεση που φέρει και την επίσημη σφραγίδα και υπογραφή του Κράτους (του κεντρικού τραπεζίτη), ότι με αυτό το χαρτί, σε αυτή τη χώρα (γεωγραφικός χώρος), μπορείς ανά πάσα στιγμή (πραγματικός χρόνος) να αγοράσεις 1 κιλό ψωμί, 2 κιλά ζάχαρη, 3 μέτρα ύφασμα, 14 ζευγάρια κάλτσες, 15 γραμμάρια ασήμι, 1 γραμμάριο χρυσό, και ότι άλλο ποθεί η ψυχή σου! (Το τελευταίο σηκώνει συζήτηση).